Uloge: Radovan Vujović, Staša Koprivica, Miloš Tanasković, Vladimir Tešović, Vujadin Milošević, Marko Mrđenović, Petar Božović, Branko Vidaković, Svetlana Bojković

Režija: Stevan Filipović

Jedno od najnovijih domaćih kinematografskih ostvarenja zaista predstavlja pravo osveženje za srpski film. Elementi horora ukomponovani su u komediju gotovo savršeno. Autori ovog filma, kao i mlada glumačka ekipa pojačana nekolicinom starijih zvezda, odradili su odličan posao u odnosu na (verovatno) mali budžet kojim su raspolagali.

Film je u osnovi napravljen po uzoru na američke tinejdžerske horore, uz nekoliko detalja motivisanih nekim od većih filmskih ostvarenja. Priča ima klasičan siže. Lagodan početak, kritična greška, krvava razrada (knjiški rečeno) i, opet, lagodan kraj. Glavni likovi su mladi ljudi, u ovom slučaju srednjoškolci. Njihova potraga za nestalim drugom dovodi ih do otkrivanja priče o đavoljem poslu u koji se upliću, a koji je ponovo otpočeo njihov nikad primećeni i odbačeni drug iz razreda, željan osvete.

Likove tumače mahom studenti glume, što je još jedan plus za ovaj film. Svi su više ili manje dobro odradili posao, a stariji i poznatiji glumci, poput Svetlane Bojković i Petra Božovića, samo dodaju na gledljivosti, kao i pojavljivanje nekih javnih ličnosti i to na savršeno pogođenim mestima u filmu.

Efekti su, opet u odnosu na verovatni budžet, sasvim solidni. Sam Šejtan je pojava kakva odavno nije viđena u našem filmu. Atmosfera je mračna, a muzika joj idealno doprinosi. Lokacije su pažljivo birane i ni sa te strane ne postoji nikakva zamerka.

I konačno, neka zapažanja. Šejtanov ratnik nam daje odličan prikaz tipova mladih koji su nastali u našoj zemlji devedesetih ili su tokom istih doživeli padanje u ekstrem. Mafijaši, sponzoruše, fenseri, “vampiri” u KST-u i misteriozni ljudi u mračnim kafanama svi zajedno stvaraju okruženje u kome smo živeli, a dobrim delom još uvek živimo. Takođe, na nekim mestima je moguće izvući i političku poruku, pojačanu (opet, možda slučajno) izborom glumaca koji u tom trenutku vode razgovor. Poseban utisak ostavlja pojavljivanje izveštača Dejana Jeremića na licu mesta, kao i prigodan komentar koji on iznosi. Isto tako, i poruka da ne morate biti veliki ili jaki da biste stvorili velike probleme. Dovoljna je samo dobra volja i prilika.

Film svakako vredi pogledati. Ne sećam se kada sam za neki domaći film čuo pozitivne utiske od ljudi koji su ga gledali, što je sa ovim upravo slučaj. Kao što rekoh, pravi film za vraćanje vere u domaću produkciju, a što ima elemente retko viđene u srpskom filmu, tim bolje. Nadam se da će ubuduće biti više sluha za ovakva ostvarenja, koja će pogurati našu kinematografiju na interesantniju putanju.

P.S. – Naravoučenije filma: Zli momci igraju FRP, a dobri Star Wars igrice!